br. Jacek Nowacki OFMCap (1968 - 2021)

 

Pan powołał do siebie naszego misjonarza w Turcji, br. Jacka Nowackiego, zmarł w naszym klasztorze w Yeşilköy, w Stambule 12 czerwca 2021.

Br. Jacek Nowacki, pochodził z Ozorkowa. Urodził się 22 grudnia 1968 w Łęczycy.
Do zakonu wstąpił w 1988 roku. Pierwsze śluby złożył 8 września 1989, a wieczyste 8 stycznia 1995. 26 maja 1996 przyjął święcenia kapłańskie.
Był radnym prowincjalnym, gwardianem, wikarym, wikariuszem parafii, kierownikiem duchowym i spowiednikiem, ojcem duchownym w seminarium, kapelanem hufca ZHR. Pracował w Gorzowie, Olsztynie, Lublinie Poczekajce oraz Białej Podlaskiej.

W 2006 roku wyraził gotowość wyjazdu do Turcji, ponowił ją w 2010. Jego pragnienie spełniło się w 2012 roku. W Kustodii Turcji pełnił posługę w Domu Dziewicy Maryi w Meryem Ana koło Efezu oraz w Stambule.

W 2014 obchodził srebrny jubileusz życia zakonnego.
W roku jubileuszu 25-lecia kapłaństwa Pan powołał go do siebie.
Przeżył lat 52, w zakonie 31, w kapłaństwie 25.

 

Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona

w sobotę, 19 czerwca 2021, o godz. 11:00 (10:00 czasu polskiego)

w naszym kościele w Yeşilköy.

Złożenie do grobu na cmentarzu katolickim Feriköy w Stambule o 13:30 (12:30)

Msza św. będzie transmitowana w Internecie na stronie https://www.facebook.com/yesilkoy.kilisesi

Adwent z innej strony

W tych dniach wraz z ekipą polskiego konsulatu miałem okazje odwiedzić jedno tureckich więzień gdzie przebywają i nasi rodacy. Naszym celem było spotkanie tych, którzy z różnych powodów trafili za kratki a będąc w obcym kraju odwiedziny osób najbliższych są bardzo rzadkie. Przygotowując się na to wydarzenie chciałem zaopatrzyć się w rzeczy niezbędne osadzonym, jednak pozwolono mi tylko na wniesienie parę obrazków i wiązanych różańców.

Podczas rozmów z osadzonymi uświadomiłem sobie, że okres adwentu w ich przypadku jest nieco dłuższy niż przewidziany w kalendarzu liturgicznym i zdecydowanie intensywniejszy duchowo niż to sobie wyobrażałem do tej pory. Przed oczyma miałem obraz przedstawiający niewolę grzechu. Nie ma znaczenia czy się czują winni czy też nie, czy popełnili wielkie przestępstwo czy też mały przekręt; z punktu widzenia prawa albo czekają, albo już zostali osądzeni i skazani. Zasadniczo ludzie obiektywnie niewinni tam się nie znajdują i dlatego największe cierpienie doświadczają oskarżeni czekający na wyrok. Każdy miesiąc dzień czy minuta jest zmaganiem się z myślą czy czyn, który popełnił jest aż tak wielki że zostanie ukarany czy też nie. Na szali sumienia dokonują się osądy najbardziej wnikliwe w świetle mojej prawdy albo Tego, który jest Prawdą. 

Nie chcę tu się rozwodzić nad duchowym dylematem osób skazanych, ale zaprosić do modlitwy za nich. Jednocześnie jest to dobry moment zastanowienia się jak wygląda moje oczekiwanie na spotkanie z Sędzią tego świata; czy jest to oczekiwanie z nadzieją na spotkanie mojego Pana i Zbawiciela czy też sędziego, który potępi bez miłosierdzia moje czyny bez względu na to czy się z tym będę zgadzał czy też nie.

Jest tez i praktyczna przestroga dla tych, którzy dla nędznych korzyści doczesnych łudzą się, że uda im się ominąć sprawiedliwość a ich czyn nie wydaje się aż tak groźny; to przekonanie mienie tak szybko i tak niespodziewanie jak głos pierwszego zatrzasku zamykanych kajdanków...

Polećmy się póki czas Miłosiernemu Panu w sakramencie pokuty i pojednania.

Dobrego Adwentu!

Nowi bracia w Turcji

Od miesiąca kapucyńska obecność w Turcji została wzmocniona dwoma nowymi braćmi z Indii. Nowi braci to Allwine i Roshan, którzy po prawie półtorarocznym zmaganiu się z uzyskaniem wizy to Turcji ostatecznie dotarli do Stambułu w święto św. Dominika (8 sierpnia). Przybyli do nas z  Prowincji  Karnataka. W naszej delegaturze posługuje już br. Francis z tej samej prowincji. Stan Karnataka leży w południowo zachodniej części Półwyspu Indyjskiego. Choć jego obszar to prawie 2/3 powierzchni Polski to populacja niemal dwukrotnie przekracza populacje naszego kraju i liczy około 70 milionów.

Cieszymy się z ich obecności i modlimy się, aby najbliższy rok który spędzą w Stambule poświęcając nauce języka tureckiego i zaznajamianiu się z nową kulturą stał się dal nich dobrym czasem odkrywania nowej formy realizacji ich powołania.

Ulewne deszcze w Stambule

Tegoroczna letnia pogoda jest dość zaskakująca. Pod koniec lipca Stambuł nawiedziły niespotykane jak na tę porę roku nawałnice. 27 lipca kiedy padał ulewny deszcz i towarzyszyła mu wichura uszkadzająca dachy i łamiąca konary drzew nagle na nasze domy posypał się grad, którego grudki lodu dochodziły wielkości kurzych jaj. Tego dnia na pobliskim lotnisku Atatürka cudem wylądował samolot linii Atlasglobal, którego dziób i szyby pilotów były potrzaskane jak przy zderzeniu czołowym z podniebną skałą lodową. Tego dnia nasza salka duszpasterska napełniła się po kostki wodą. Jednak do znacznie poważniejszego w skutkach wydarzenia doszło w centrum Stambułu, gdzie na idących chodnikiem ludzi zawalił się 5 metrowej wysokości mur naszego cmentarza. Nasiąknięty zbierającą się wodą i poruszony silnym wiatrem przewracający się mur lekko ranił dwie osoby. Był to doprawdy cud, gdyż na mocno zatłoczonym chodniku mogło dojść do o wiele tragiczniejszej w skutkach katastrofy. Takie wydarzenia uczą nas pokory wobec wielkości natury i kruchość naszego istnienia.

Boże Ciało w Adampolu

Wikariat Apostolski Stambułu już od wielu lat zaprasza wiernych na przeżywanie uroczystości Ciała i Krwi Chrystusa do parafii w Polonezkoy (Wioska Polska zwana też Adampol). Parafia pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej od samego początku istnienia wioski była miejscem gromadzenia się nie tylko Polaków, ale i wiernych z różnych krajów. Tak też było i w niedzielę 18 czerwca tego roku; o. Michał Sabatura OFMConv, gospodarz parafii wraz z adampolanami przygotowali kościół i jego obejście na wzór polskiego Bożego Ciała. Około czterystu osobowa grupa wiernych różnych narodów mieszkająca w Stambule miała możliwość uczestniczyć we mszy świętej, której przewodniczył biskup senior Louis Pelatre. Była to jednocześnie msze dziękczynna z racji jubileuszu 25 lecia jego sakry biskupiej. Po mszy świętej tradycyjnie odbyła się procesja eucharystyczna. Dla Polaków jest to bardzo oczywista forma pobożności eucharystycznej natomiast dla Turków lub mieszkańców innych kontynentów jest to doświadczenie bardzo spektakularne i wyjątkowe. Po mszy świętej wierni rozeszli się po wiosce na posiłek, aby po pokrzepieniu ciał mieć silę na popołudniową część uroczystości. Tego rodzaju spotkania służą nam bowiem do przygotowania katechez formacyjnych dla dorosłych. Również to spotkanie miało charakter formacyjny, który wyjaśniał komunię Kościoła gromadzącą się wokół Eucharystii. Było to trzecie spotkanie w tym roku pastoralnym pogłębiające tematykę wspólnoty i komunii w Kościele. Warto jednak podkreślić, że spotkania w Adampolu zawsze cieszą się największą popularnością wśród wiernych zarówno z racji na przepiękny klimat wioski jak i gościnność adampolan.

Rekolekcje zakonne u świętego Jana w Efezie

 Grób św. Jana w Efezie (Selcuk) na zewnątrz i od środka

Baptysteriun w Bazylice św. Jana w Efezie

Msza święta w "Domu Pielgrzyma - EMMAUS " przy Bazylice św. Jana  w Efezie

W Domku Matki Bożej w MERYEMANA

W dniach od 5 do 10 czerwca br. w Efezie (Selcuk) przeżywaliśmy nasze doroczne rekolekcje zakonne. Jest to jeden z przewidzianych punktów formacji duchowej braci z Delegatury Tureckiej. W tym roku naszym duchowym przewodnikiem i rekolekcjonistą był ksiądz Massimiliano Palinuro (Fidei Donum), który od 7 lat posługuje Kościołowi w Izmirze. Jest on jednocześnie znawcą św. Jana Apostoła i został poproszony, aby przybliżył nam postać UMIŁOWANEGO UCZNIA PANA. Na przeżycie tych rekolekcji wybraliśmy miejsce, gdzie św. Jan posługiwał wspólnocie pierwszych chrześcijan, gdzie pisał ewangelie i listy i gdzie spoczęły jego doczesne szczątki. Takie miejsce pomaga w zrozumieniu pism Janowych, a godzinne przebywanie na medytacji przynagla do wniknięcia w głębię jego przesłania. Gospodarzem spotkania była wspólnota braci z MERYEMANA, którą tworzą br. Jacek Nowacki, br. Maciej Sokołowski i br. Robert Bondea. Jest to obecnie najliczniejsza nasza wspólnota braterska, która posługuje w sanktuarium Domku Matki Bożej w Efezie  (Meryemana) duszpasterzuje wśród chrześcijan anglojęzycznych wzdłuż wybrzeża Morza Egejskiego i turkofonów w  Selcuk (Efez) i Denizli (Hierapolis).

Piknik i Msza polonijna, Antalya: 8.04.2017

Przed świętami Zmartwychwstania Pańskiego i Narodzenia Pańskiego już od kilku lat odwiedzm Polonię na południu Turcji. Oto wspomnienia z tegorocznego spotkania w Antalyi.